Hayatımızdaki her öğrenmede, her iletişimde, her yeni başlangıçta bir hedefimiz vardır. Kendimize "beklenti" adını verdiğimiz bir takım "hedefler" ile yola çıkarız. Adım adım bu hedeflere varmak gibi bir amacımız vardır. O hedeflere mümkünse hemen, hatta bir anda varabilmeyi "arzularız". Hatta en iyisine gideriz bu öğrenmelerin....
"İnsanın Yeryüzü'ndeki bütün arayışı ruheşini aramak biçiminde özetlenmiş olabilir. İnsan bilgeliğin, paranın ya da gücün peşindeymiş gibi yapabilir, oysa hiçbiri önemli değildir. Ruheşini bulamadığı sürece yaptığı herşey eksik kalacaktır." denir.Oysa ki eksik kalan tek şey ruheşi değil, insanın Kendisi ve kendisi ile iletişimidir. Kısaca kendine...
Hemen hemen her gün bana/bize telefonla, sosyal medya üzerinden ya da e-posta ile çeşitli yöntemler ya da öğretmenler hakkında soru soruyor."Şu Hocayı tanıyor muyum? Bu Hocanın öğrettiği bu çalışmayı biliyor muyum? O çalışmanın bu çalışmadan daha iyi olduğunu söyleyebilir miyim?" vs vsAçıkçası bilmediğim çalışmalar ve kişiler hakkında...
Tüm sarhoşluklara inat, yine de doğdu güneş. Tüm zerafeti ve güzelliğiyle. Uyananlar alsın diye tadını. Bir kişi olsa bile, bin kişilik uyananlar sofrasına.Güneşi yansıtan yola sordu insanoğlu, bitti mi bu kadar mıydı? diye.Yol gülümsedi ; senin için bitti mi? Nereye gitmekti dileğin.İçimde bir boşluk var...
Qigong (Chi Kung) (çigon-g okunur. Sondaki g sesi nazal okunur) üç ayrı alanda gelişimi hedefler. Her çalışmada bu alanlardan biri öne çıkar.Beden, enerji ve ruh. Biri olmadan diğerinin gelişebilmesine imkan yoktur. Her biri bir diğerinin üzerinden yükselir. Akılda tutmak gerekir ki nihai hedef, bu yaşam...
Özgürlük ruhumuzda vardı. Hiçbir şey istemiyor, hiçbir şey ummuyorduk. Yaşamımız boyunca bizi köleleştiren isteklerimiz, arzularımız, umutlarımız , korkularımız yoktu. Bu yüzden özgürdük. Özgürlüğümüz onları öfkelendiriyordu. Hala istediğimiz, hala korktuğumuz ya da hala özlediğimiz bir şey kalmış olması hoşlarına giderdi. O zaman bir kez daha köleleştirebilirlerdi...